Pazartesi Sabahı
17 Ekim 2014
Çay..
4 Kasım 2014

Köy kahvaltısı

26 Ekim Pazar günü ailem bize kahvaltıya davetliydi.

Bu aralar sarı renginde anlamsız bir huzur buluyorum. Anlamsız bir dinginlik sadelik veriyor ruhuma.

İyi geliyor, dinlendiriyor beni.

Kahvaltı takımımla bir sofra hazırlayacağımı düşünen annem, domatesleri toprak kaplara koyduğumu
görünce, tabağı kalmamış herhalde diye düşünmüş.

Sofrayı görünce çok beğendiğini söyledi, nasıl mutlu oldu.

Canım annem.

Babama, size köy kahvaltısı hazırladım deyince, bizim köyde kahvaltılar hiç böyle değil ki dedi.

Nasıl derin bir cümledir bu.

Ahşap tahtalar da bu sıralar kullanmaktan vazgeçemediklerim arasında.

Nedendir bilmem, bu aralar ruhumda doğaya kaçmak ve karışmak isteyen biri var gibi.

Ahşap, sarı ve toprak.

Bunun ifadesi değil de ne?

Hayat ne garip.

İstediğimiz dünya, kurduğumuz hayaller ne de farklı yansıyor yaşadıklarımıza.

Hayatta bazen yaşadığın anın dışına çıkmak gerek.

Bir dur demek herşeyin hızına.

Kısa bir tatil belki gerekli olan.

Kimi zamansa ufak bir kahvaltı kaçamağı.

İşte böyle.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: