Mayıs
1 Mayıs 2017
Mençuna Şelalesi
23 Mayıs 2017

05.05

5 Mayıs’da minicik bir aile olduk biz Enver’le. Üzerinden 4 yıl geçmiş. Sanki dün gibiydi oysa. 2013, 2014, 2015, 2016 bitmiş. Her yıl zamanın bu kadar hızlı geçmiş olmasına kırılıyor gönlüm ve ‘Ne güzel şeysin sen, hep yaşın 19’ diyor sanki Mazhar kulaklarıma..

Kuaförüme yarın evlilik yıl dönümümüz deyince ilk yılınız mı dedi, hayır 4 yıl oldu dedim. Gözbebekleri şaşkınlıkla büyüdü. Oysa bir bilse; insan sevince, her gün hep artarak sevince zamansızlık oluyor aslında. Tarihler öylesine işte.

İnsanın hayatını bölüşmesi ne garip değil mi? Gözyaşını, kahkahasını paylaşması.. Ve büyümesi birlikte. Aile olmak sadece eş olmak değil, en yakın dost olabilmek de özünde.

Bir yerden sonra öyle bir hal aldım ki; farklı birşey gördüğümde ‘Ah Enver de olsaydı, o da görseydi’ derken buluyorum kendimi hep. O olmadığında eksik kalıyorum. Yeni bir tatlı denediysem en basitinden, o da denemeli benimle.

Hayallerimizi birer birer gerçeğe dönüştürüyoruz birlikte. Her gerçekleşen hayalin ardından yeni bir hayal daha ekleniyor bize. Bizim yolumuz hep hayaller üzerine. Belki de bu yüzden bu kadar değerli.

Tüm rağmenlerce ve içinlerce seviyorum.

Nice güzel 05.05’lere..

Yaşlanıp öyle kolkola yürüyelim mi? Ne güzel yaşlanırsın sen.
Cemal Süreya